کیه کیه در می زنه؟

سلام خدا بر تو ای دهمین پیشوای معصوم! سلام بر درخشندگی کوکب نورانی ات که خورشید را شرمگین تابش کرد و چشمه های آفرینش را لبریز جوشش. در این روز غم بار و مصیبت زده، آتش سوگمان را مهار کن و دست مهربان و غریب نوازت را بر صفحه دل هامان بکش.

امام ابوالحسن علي النقي هادي عليه السلام ملقب به امام " هادي"، دهمين پيشواي شيعيان در نيمه ذيحجه سال 212 هجري در اطراف مدينه در محلي به نام " صريا" متولد گشت.  آن حضرت و فرزند گرامي ايشان امام حسن علشيهما السلام به عسكريين شهرت يافتند، زيرا خلفاي بني عباس آنها را از سال 233 به سامرا ( عسكر) برده و تا آخر عمر پر بركتشان در آنجا، آنها را تحت نظر قرار دادند. امام هادي عليه السلام به لقبهاي ديگري مانند: نقي، عالم، فقيه، امين و طيب شهرت داشت و كنيه مبارك ايشان ابوالحسن است. از آنجا كه كنيه امام موسي كاظم و امام رضا عليهما السلام نيز ابوالحسن بود، لذا براي اجتناب از اشتباه، ابوالحسن اول به امام كاظم عليه السلام، ابوالحسن ثاني به امام رضا عليه السلام و ابوالحسن ثالث به حضرت هادي عليه السلام اختصاص يافته است.

دیروز یکی از دوستان سوالات جالبی از من پرسید که سوالات و جواب ها رو اینجا گذاشتم:

سوال: به نظر شما رحلت امام در اولویت قرار دارد یا ولادت امام محمد باقر (ع)؟ با دلیل

جواب: رحلت امام. چون ما الان در حال مبارزه و صدور انقلاب هستیم. الان امام خمینی یک شخص نیست بلکه یک تفکر و راه است و به خصوص در شرایط اکنون منطقه صحبت از امام که به نوعی صحبت از راه ائمه (ع) است موثرتر است. همونطور که یه زمانی با شنیدن نام امام خمینی 3 صلوات فرستاده می شد ولی با شنیدن نام پیامبر یک صلوات. این به شاءن مربوط نمی شه بلکه به زمان مربوطه.

سوال: تحلیل جالبی بود ولی نباید حق ائمه رو ادا کرد؟

جواب: درسته. ولی باید دید با اولویت قرار دادن ارتحال امام حقی از امام محمد باقر (ع) ضایع می شه یا نه؟ من که اینطور فکر نمی کنم. مطمئنم که الان امام زمان هم عزادار هستن.

جواب جواب: بهتره در مورد رفتار امام عصر هیچ قضاوتی نکنیم چون در شاءن ایشون نیست.در ضمن ما بیش از اینکه نیاز به صدور انقلاب داشته باشیم نیاز به صدور مبانی اسلام داریم انقلاب بی اشکال نیست ولی اسلام بی اشکاله. در پناه خدا باشید

جواب: بهتره صحبت امام زمان (عج) بعد از وفات شیخ مفید رو بخونید. صدور اصل انقلاب چیزی جدای از اسلام نیست. هر چند به کاملی اسلام نمی شه.

پی نوشت:

1-        امام زمان(عج) در توقيعي در رثاي شیخ مفید ابياتي سرودند كه معناي آن چنين است: اي كاش خبردهنده مرگ، خبر فقدان تو را نياورد كه مردن تو روزي است كه براي آل محمد مصيبت بزرگي است.
اگر چه تو در ميان خاك قبر پنهان شدي، علو و دانش خداپرستي در تو اقامت گزيده است. قائم المهدي خوشحال مي‎شد هرگاه تو از انواع علوم تدريس مي‎كردي.

2-        مقام معظم رهبری در صحبت هاشون راجع به بصیرت خاطره ای رو نقل می کنن: در یکی از روستاها در قبل از انقلاب وقتی که نام امام می آمد مردم 3 صلوات می فرستادن. روحانی روستا اعتراض می کنه و می گه بعد از بردن نام پیامبر یک صلوات و بعد از نام امام 3 صلوات؟؟ یک مرد روستایی می گه که ما الان در حال مبارزه هستیم. زمانی که مبارزه تموم بشه شاید یک صلوات رو هم برای امام نفرستیم. شرایط الان ایجاب می کنه که این کار انجام بشه. اون روحانی بصیرت نداشت ولی اون فرد روستایی با بصیرت بود.

من این سوالات رو از یکی دیگه از دوستام هم که همیشه نظراتش منطقی و همه جانبه بوده پرسیدم و اینطور جواب داد:

هم سوالای جالبی بود هم جوابات به نظرم کامل بود. من فکر می کنم علت پرسیدن سوال سوم اینه که آرمان و عملکرد برابر قلمداد شده. هر انقلابی رو یه تفکر بنیادی شکل می گیره. تفکر بنیادی انقلاب ایران اسلامه. پس همه ی آرمان هاش هم از این تفکر نشئت می گیره. کسایی که همچین شبهه دقیقا شبهه و نه سوالی رو مطرح می کنند میخواهند طوری جلوه بدهند که انگار تفکر
بنیادی این انقلاب از عقاید امام خمینی بوده و نه تفکر اسلام ناب هستش. البته در خوشبینانه ترین حالت میشه گفت طرف آرمان رو  همون عملکرد گرفته که گفته انقلاب ما بی اشکال نیست. البته خود امام و رهبری بارها گفته اند که عملکرد ما هنوز در حد آرمان هامون نیست.

نظر شما راجع به این سوال چیه؟

و از جوانان‌، دختران‌ و پسران‌، می‌خواهم‌ كه‌ استقلال‌ و آزادی‌ و ارزشهای‌ انسانی‌ را، ولو با تحمل‌ زحمت‌ و رنج‌، فدای‌ تجملات‌ و عشرتها و بی‌ بند و باریها و حضور در مراكز فحشا كه‌ از طرف‌ غرب‌ و عمال‌ بی‌وطن‌ به‌ شما عرضه‌ می‌شود نكنند؛ كه‌ آنان‌ چنانچه‌ تجربه‌ نشان‌ داده‌ جز تباهی‌ شما و اغفالتان‌ از سرنوشت‌ كشورتان‌ و چاپیدن‌ ذخائر شما و به‌ بند استعمار و ننگ‌ وابستگی‌ كشیدنتان‌ و مصرفی‌ نمودن‌ ملت‌ و كشورتان‌ به‌ چیز دیگر فكر نمی‌كنند؛ و می‌خواهند با این‌ وسایل‌ و امثال‌ آن‌ شما را عقب‌مانده‌، و به‌ اصطلاح‌ آنان‌ «نیمه‌ وحشی‌» نگه‌ دارند. و از توطئه‌های‌ بزرگ‌ آنان‌، چنانچه‌ اشاره‌ شد و كراراً تذكر داده‌ام‌، به‌ دست‌ گرفتن‌ مراكز تعلیم‌ و تربیت‌ خصوصاً دانشگاهها است‌ كه‌ مقدرات‌ كشورها در دست‌ محصولات‌ آنها است‌. روش‌ آنان‌ با روحانیون‌ و مدارس‌ علوم‌ اسلامی‌ فرق‌ دارد با روشی‌ كه‌ در دانشگاهها و دبیرستانها دارند. نقشة‌ آنان‌ برداشتن‌ روحانیون‌ از سر راه‌ و منزوی‌ كردن‌ آنان‌ است‌؛ یا با سركوبی‌ و خشونت‌ و هتاكی‌ كه‌ در زمان‌ رضاخان‌ عمل‌ شد ولی‌ نتیجة‌ معكوس‌ گرفته‌ شد؛ یا با تبلیغات‌ و تهمتها و نقشه‌های‌ شیطانی‌ برای‌ جدا كردن‌ قشر تحصیلكرده‌ و به‌ اصطلاح‌ روشنفكر كه‌ این‌ هم‌ در زمان‌ رضاخان‌ عمل‌ می‌شد و در ردیف‌ فشار و سركوبی‌ بود؛ و در زمان‌ محمدرضا ادامه‌ یافت‌ بدون‌ خشونت‌ ولی‌ موذیانه‌. و اما در دانشگاه‌ نقشه‌ آن‌ است‌ كه‌ جوانان‌ را از فرهنگ‌ و ادب‌ و ارزشهای‌ خودی‌ منحرف‌ كنند و به‌ سوی‌ شرق‌ یا غرب‌ بكشانند و دولتمردان‌ را از بین‌ اینان‌ انتخاب‌ و بر سرنوشت‌ كشورها حكومت‌ دهند تا به‌ دست‌ آنها هرچه‌ می‌خواهند انجام‌ دهند. اینان‌ كشور را به‌ غارتزدگی‌ و غربزدگی‌ بكشانند و قشر روحانی‌ با انزوا و منفوریت‌ و شكست‌ قادر بر جلوگیری‌ نباشد. و این‌ بهترین‌ راه‌ است‌ برای‌ عقب‌ نگهداشتن‌ و غارت‌ كردن‌ كشورهای‌ تحت‌ سلطه‌، زیرا برای‌ ابرقدرتها بی‌زحمت‌ و بی‌خرج‌ و در جوامع‌ ملی‌ بی‌سر و صدا، هر چه‌ هست‌ به‌ جیب‌ آنان‌ می‌ریزد. پس‌ اكنون‌ كه‌ دانشگاهها و دانشسراها در دست‌ اصلاح‌ و پاكسازی‌ است‌، بر همة‌ ما لازم‌ است‌ با متصدیان‌ كمك‌ كنیم‌ و برای‌ همیشه‌ نگذاریم‌ دانشگاهها به‌ انحراف‌ كشیده‌ شود؛ و هر جا انحرافی‌ به‌ چشم‌ خورد با اقدام‌ سریع‌ به‌ رفع‌ آن‌ كوشیم‌. و این‌ امر حیاتی‌ باید در مرحلة‌ اول‌ با دست‌ پرتوان‌ خود جوانان‌ دانشگاهها و دانشسراها انجام‌ گیرد كه‌ نجات‌ دانشگاه‌ از انحراف‌، نجات‌ كشور و ملت‌ است‌. و اینجانب‌ به‌ همة‌ نوجوانان‌ و جوانان‌ در مرحلة‌ اول‌، و پدران‌ و مادران‌ و دوستان‌ آنها در مرحلة‌ دوم‌، و به‌ دولتمردان‌ و روشنفكران‌ دلسوز برای‌ كشور در مرحلة‌ بعد وصیت‌ می‌كنم‌ كه‌ در این‌ امر مهم‌ كه‌ كشورتان‌ را از آسیب‌ نگه‌ می‌دارد، با جان‌ و دل‌ كوشش‌ كنید و دانشگاهها را به‌ نسل‌ بعد بسپرید. و به‌ همة‌ نسلهای‌ مسلسل‌ توصیه‌ می‌كنم‌ كه‌ برای‌ نجات‌ خود و كشور عزیز و اسلامِآدم‌ ساز، دانشگاهها را از انحراف‌ و غرب‌ و شرقزدگی‌ حفظ‌ و پاسداری‌ كنید و با این‌ عمل‌ انسانی‌ ـ اسلامی‌ خود دست‌ قدرتهای‌ بزرگ‌ را از كشور قطع‌ و آنان‌ را ناامید نمایید. خدایتان‌ پشتیبان‌ و نگهدار باد.

رحلت امام خمینی رو به همه ی دوستداران ایشون تسلیت عرض می کنم.

متن زیر قسمتی از وصیت نامه سیاسی الهی امام هست که می تونه جواب اون عده ای باشه که از دشمنی امریکا و عمال سرسپردش می ترسن.

"و ملت ما بلكه ملتهای اسلامی و مستضعفان جهان مفتخرند به اینكه دشمنان آنان كه دشمنان خدای بزرگ و قرآن كریم و اسلام عزیزند، درندگانی هستند كه از هیچ جنایت و خیانتی برای مقاصد شوم جنایتكارانه خود دست نمی كشند وبرای رسیدن به ریاست و مطامع پست خود دوست و دشمن را نمی شناسند. و درراس آنان امریكا این تروریست بالذات دولتی است كه سرتاسر جهان را به آتش كشیده و هم پیمان او صهیونیست جهانی است كه برای رسیدن به مطامع خود جنایاتی مرتكب می شود كه قلمها از نوشتن و زبانها از گفتن آن شرم دارند؛ و خیال ابلهانه "اسرائیل بزرگ "! آنان را به هر جنایتی می كشاند. وملتهای اسلامی و مستضعفان جهان مفتخرند كه دشمنان آنها حسین اردنی این جنایت پیشه دوره گرد، و حسن و حصنی مبارك هم آخور با اسرائیل جنایتكارند و در راه خدمت به امریكا و اسرائیل از هیچ خیانتی به ملتهای خود رویگردان نیستند. و ما مفتخریم كه دشمن ما صدام عفلقی است كه دوست ودشمن او را به جنایتكاری و نقض حقوق بین المللی و حقوق بشر می شناسند وهمه می دانند كه خیانتكاری او به ملت مظلوم عراق و شیخ نشینان خلیج ، كمتر ازخیانت به ملت ایران نباشد. و ما و ملتهای مظلوم دنیا مفتخریم كه رسانه های گروهی و دستگاههای تبلیغات جهانی ، ما و همه مظلومان جهان را به هر جنایت و خیانتی كه ابرقدرتهای جنایتكار دستور می دهند متهم می كنند. كدام افتخار بالاتر و والاتراز اینكه امریكا با همه ادعاهایش و همه ساز و برگهای جنگی اش و آنهمه دولتهای سرسپرده اش و به دست داشتن ثروتهای بی پایان ملتهای مظلوم عقب افتاده و در دست داشتن تمام رسانه های گروهی ، در مقابل ملت غیور ایران و كشور حضرت بقیه الله - ارواحنا لمقدمه الفدا - آنچنان وامانده و رسوا شده است كه نمی داند به كه متوسل شود! و رو به هر كس می كند جواب رد می شنود!و این نیست جز به مددهای غیبی حضرت باری تعالی - جلت عظمته - كه ملتهارا بویژه ملت ایران اسلامی را بیدار نموده و از ظلمات ستمشاهی به نور اسلام هدایت نموده ."

***
خدایا ! بیا پشت آن پنجره
که وا می شود رو به سوی دلم
بیا،پرده ها را کناری بزن
که نورت بتابد به روی دلم

***
خدایا! کمک کن به من
نردبانی بسازم
و با آن بیایم به شهر فرشته
همان شهر دوری که بر سردر آن
کسی اسم رمز شما را نوشته

***
خدایا! کمک کن
که پروانه شعر من جان بگیرد
کمی هم به فکر دلم باش
مبادا بمیرد

***
خدایا! دلم را
که هر شب نفس می کشد در هوایت
اگرچه شکسته
شبی می فرستم برایت

عرفان نظر آهاری

باز از بام جهان بانگ اذان لبریز است

مثنوی بار دگر از هیجان لبریز است

بحر آرام دگر باره خروشان شده است

ساحل خفته پر از لولو مرجان شده است

دشمن از وادی قرآن و نماز آمده است

لشکر ابرهه از سوی حجاز آمده است

با شماییم شمایی که فقط شیطانی است

(دین اسلام نه اسلام ابوسفیانی است)

با شماییم که خود را خبری می دانید

و زمین را همه ارث پدری می دانید

با شماییم که در آتش خود دود شدید

فخر کردید که هم کاسهء نمرود شدید

گرد باد آتش صحراست بترسید از آن

آه این طایفه گیراست بترسید از آن

هان! بترسید که دریا به خروش آمده است

خون این طایفه این بار به جوش آمده است

صبر این طایفه وقتی که به سر می آید

دیگر از خرد و کلان معجزه بر می آید

سنگ این قوم که سجیل شود می فهمید

آسمان غرق ابابیل شود می فهمید

پاسخت می دهد این طایفه با خون اینک

ذولفقاری زنیام آمده بیرون اینک

هان!بخوانید که خاقانی از این خط گفته است

شعر ایوان مدائن به نصیحت گفته است

هان بترسید که این لشکر بسم الله است

هان بترسید که طوفان طبس در راه است

یا محمد(ص)! تو بگو با غم و ماتم چه کنیم

روز خوش بی تو ندیدیم به عالم چه کنیم

پاسخ آینه ها بی تو دمادم سنگ است

یا محمد(ص)! دل این قوم برایت تنگ است

بانگ هیهات حسینی است رسیده از راه

هر که دارد هوس کرب و بلا بسم الله

"این شعر از آقای حمید رضا برقعیه که از رو وبلاگشون کپی کردم."

دلم گرفته از این همه پستی آدم ها که حاضرن برای داشتن قدرت، اونم قدرتی که فقط برای یه مدت کوتاهه چه جنایت هایی که مرتکب نشن. بالا از سفره ی هفت سین گفتیم و عید. امسال عیدمون یه حال و هوای دیگه داره. امسال خواهرها و برادرامون تو بحرین و لیبی و یمن تو خاک و خونن. این جنگ ها کی تموم می شن؟ فقط در یه صورت آرامش به مردم می رسه اونم با ظهور آقا امام زمانه (عج). دعا برای ظهور امام زمان و آزادی همه ی ملت ها و ذلیل شدن ظالمین سر سفره عید یادمون نره!

۲۲ بهمن دیگه ای از راه رسید تا مردم ما مثل هر سال به دنیا بفهمونن که همچنان پیرو خط امام و آرمان های امام هستن.

پس وعده ی ما همون جای همیشگی: خیابان های ایران، بی نشان و بی پلاک

سلااااااااااااااااااام. دوباره اعیاد آبانیه رسید. چی؟ بعد از این همه سال دوباره باید توضیح بدم که اعیلد آبانیه یعنی چی؟؟؟!!!!! اشکالی نداره اگه کادو می دید، دوباره توضیح می دم:

ما ۶ نفر خانم مهندسیم (اینجوری نگاه نکنید! سال آخری ها هم جزء مهندس ها حساب می شن) که با هم خیلی صمیمی هستیم.

دست سرنوشت کاری کرده که تولد ۴ نفر از ما درست پشت سر هم از ۱۳ تا۱۶ آبان بیافته. ما این چند روز رو اعیاد آبانیه می گیم. البته برای ما عیده ولی بدا به حال اونایی که باید ۴ تا کادو بگیرن!!!

ما فردا قراره جشن تولد بگیریم ولی این بار برخلاف سالهای قبل دیگه از سینما خبری نیست و می خوایم بریم خونه ی حنا. جاتون خالی خیلی خوش میگذره. بعدها این روزا برامون خاطره های شیرینی می شه.

تولد تولد تولد ما چهار نفر مبارک

مبارک مبارک تولد ما چهار نفر مبارک

"تکرار کنید"

تولد تولد تولد شما گلها مبارک

مبارک مبارک تولد شما گلها مبارک

حال کردید چه جوری خودمون رو تحویل می گیریم

مدت ها بود که می خواستم در مورد مصطفی مستور بنویسم اما فرصت نمی شد. امروز مطلبی از وحید یامین پور دیدم که به نظرم جالب بود.

تشويش هاي اگزيستانسياليستي

درگير سياست كه مي شوي انگار يادت مي رود قرار است چه كسي باشي. سياست درد بي درمان كه نيست... سرگرمي هم نيست. براي من سياست عين جدي بودن در دنياست ولي اشتباه نكنم سياست گاهي بدجوري آدم را از جدي بودن غافل مي كند. گاهي سياست كه مي ورزي مثل كسي مي ماني كه شاخه اي را كه رويش نشسته است مي برد! براي همين براي كسي مثل من واجب است كه هر از گاهي برگردم و به سرشاخه نگاه كنم. هنر و ادبيات براي من همين برگشتن و نگاه كردن است. برگشتن،‌مكث كردن و دوباره ديدن خود، خدا و عالم. اذعان مي كنيد كه در چنين احوالاتي كتاب خوب مثل آب حيات است كه آرامت مي كند. مثل يك پارچه ي خنك روي پيشاني يك آدم تب دار!

كتاب هاي مستور مثل غزل مي ماند. بيت هايش ظاهراً‌ بهم ربطي ندارد ولي در دل همه ي آنها خطي هميشگي است كه دانه هاي تسبيح روايت را به هم مي چسباند و تو را به آن حال خوش مي رساند.

كمي فلسفي تر اگر بشوم، مستور را بخاطر زنده كردن تشويش هاي اگزيستانسياليستي اش تحسين خواهم كرد. اين تشويش ها را كه مي شكافي در دلش طعم روح افزايي از يك ايمان را مي چشي. اصلاً ايمان اگزيستانسياليستي همين است...هي مي رود... هي مي آيد... آرام نمي گذاردت. ايمان نيست كه، بقول كي ير كه گور، «ترس و لرز» است.

در «روي ماه خداوند را ببوس» مستور درگيرت مي كند با تشويش هايي كه از انتهايش يك بوسه بر روي مفهومي مقدس به نام خدا نصيبت مي شود. براي من بين داستان روي ماه خداوند را ببوس با فيلم هاي ميرباقري شباهتي بزرگ وجود دارد آنهم اينكه در هيچكدام نبايد ديالوگ را از دست بدهي وگرنه چيزي گيرت نمي آيد... يك كلام!

 «استخوان خوك ودست هاي جذامي» ديوانه ات مي كند. درگيري مستور با مفهوم و معناي عدالت براي كلّه هايي كه بوي قرمه سبزي مي دهت خيلي لذّت بخش است. طعم كتاب استخوان خوك و دست هاي جذامي – كه به زعم من بهترين كتاب مصطفي مستور است-  تو را ياد چخوف مي اندازد. اما خدا وكيلي نويسنده ي وطني خودمان چيز ديگري است. پرسوناژ ها در «استخوان خوك و دست هاي جذامي» دقيق و بدون حشو و اضافات حرف ميزنند و تو اگر كمي زيادي درگير قصه بشوي انگار لحن كلامت مثل آنها تغيير مي كند. اولش ممكن است مثل تازه به دوران رسيده ها لب و لوچه ات را كج كني كه «شعار است»! ...ولي مستور وقتي شعار مي دهد هم قشنگ شعار مي دهد. اصلاً لجت نمي گيرد. باور مي كني.

 تا همين امروز نمي دانستم كه كتاب «عشق روي پياده رو» اولين مجموعه داستان مستور است. كتاب دلنشيني است. البته شايد براي من كه با مستور همشهري به حساب مي آيم دلنشين تر بوده باشد. خواندنش را توصيه مي كنم. براي خوزستاني ها و بچه هاي جنگ مستحب مؤكّد است!

يك نمايش نامه ي كوتاه هم از مستور خوانده ام با عنوان «دويدن در ميدان تاريك مين» نكاتي در آن است كه براي اهل نظر مفيد فايده است! بخصوص براي كساني كه مثل من زمين و زمان را بهم مي دوزند تا براي تفهيم مطلبشان مثال خوب بياورند. ديالوگي نيمه فلسفي است ميان يك فرمانده ي اردوگاه نظامي با دو سرباز خاطي. خطاي اين سرباز ها دو چيز است: اول: عشق ...دوم: فكر!

خلاصه كنم... مستور به شما كمك مي كند تا بهتر فكر كنيد. مستور مثل همه ي آدم هاي دوران ما بدنبال فرصتي است تا فكر كند.. و برعكس همه ي آدم هاي دوران ما براي فكر كردن وقت دارد! ايمان هم داستان هميشگي مستور است. از همان نوع اگزيستانسياليستي اش كه گفتم... البته اميدوارم خودش اين نوع ايمان را تكذيب نكند.

در پايان توجه شما را جلب مي كنم به يك پرداخت شاهكار از مستور در باره ي تغيير معناي زن و زنانگي و روابط خانوادگي در دنياي مدرن... انصافاً بي نقص است.

 «پدرم در مرادآباد به دنیا آمد و در مراد‌آباد مرد. اما هرگز نایت كلاب ندید. ندید چطور در دانسینگ‌ها چراغ‌ها رقص نور می‌كنند و مردان و زنان در هم وول می‌خورند. پدرم مرد و شلوارك داغ ندید. چراغ خواب قرمز ندید. مرد و چشمش به پردۀ سینما نیفتاد. ویدئو ندید. شوی مایكل‌جكسون تماشا نكرد. تا باران ببارد، چشم پدرم به آسمان بود و بعد كه می‌بارید، دایم خیره به زمین بود تا سبزه‌ها سربرآورند.

در مرادآباد وقتی به پدرم گفتم عاشق شده‌ام، هیچ نگفت. وقتی جزییات روح مهتاب را برای او شرح دادم، هیچ نگفت. وقتی گفتم مهتاب از سوسن، دختر عباس‌آقا قشنگ‌تر است، گفت: مگر عباس‌ آقا دختر دارد؟ پدرم هیچ‌وقت عاشق نشد. حتی عاشق مادرم نبود، اما او را دوست می‌داشت. خیلی دوست می‌داشت. وقتی مادرم خانۀ عالیه خانم روضه می‌رفت، پدرم مثل گنجشكی كه جوجه‌اش را با گلوله زده باشند، بال بال می‌زد. میان اتاق‌ها قدم می‌زد و كلافه بود تا مادرم برگردد.»

از داستان «در چشم هات شنا می کنم و در دست هات می میرم»

در كتاب چندروايت معتبر

پی نوشت:گفته می شه که مصطفی مستور جزو حلقه ی کیان بوده ولی در اصل حلقه ی کیان ۳ بخش میشه. بخش سیاسی و فلسفی و هنری.بخش هنری از همون اول خودش رو از بخش سیاسی و فلسفی جدا می کنه و هر وقت می گن حلقه ی کیان منظور همون دو گروه اوله.افراد مثل مصطفی مستور و قیصر امین پور جزو بخش هنری حلقه ی کیان بودن.

دلتنگی برای کی؟دلتنگی برای چی؟یا اصلاْ برای کجا؟

تا نرفتی دلت یه جوری گیره ولی وقتی می ری و حال و هوای اونجا رو می بینی، بعدش برمی گردی،تازه می فهمی از کجا دوری!تازه دلتنگی اصلیت شروع می شه.دلم برای راه رفتن تو بین الحرمین تنگ شده.راست گفتن که(بین الحرمینه/عشق عالمینه).دلم برای نماز صبح های تو حرم امام علی و امام حسین تنگ شده.برای دونه دادن به کفترها.خیلی می ترسم که سفر آخرم بوده باشه.می ترسم دست خالی از این سفر برگشته باشم.برام دعا کنید...

خیلی چیزا تو این سفر دیدم که سر فرصت می نویسم.

.